در حالیکه بحران اتمی شبه جزیره ی کره هر روز ابعاد تازه تری پیدا می کند و ترس از یک انفجار اتمی بر مردم کشورهای زیادی سایه افکنده است ، عده ای هم امیدوارند این تهدیدات از حد شعار و تبلیغات فراتر رفته و رنگ واقعیت به خود گیرند !!
« نسیم اعتمادنیا » خبرنگار وبلاگ ِ از سرزمین های جنوبی ، اعزامی به سئول پایتخت کره جنوبی ، در این باره گزارش می دهد :
« یکبار دیگر ، بمب اتم ، هیبت ِ شوم خود را به مردم شرق آسیا نشان داده است . رهبران دیوانه ی کره شمالی این روزها با شدت و صراحت بیشتری بر استفاده از این جنگ افزار تاکید می کنند . لحن بیانیه ها هر روز تند و تندتر می شوند . در تازه ترین خبرها از پایتخت کره شمالی ، از صدور مجوز نهایی برای استفاده از بمب اتم صحبت به میان آمده که همین موضوع ، واکنش تند آمریکا را در پی داشته است . جان میلیون ها انسان مورد تهدید قرار گرفته و خطر شعله ور شدن جنگی بزرگ در شبه جزیره ی کره هر لحظه به واقعیت نزدیک تر می شود . با این وجود به نظر می رسد عده ای از وقوع این جنگ بدشان نمی آید !! « لی . چون . یائه » ماهی فروش ِ سئولی ، یکی از آنها ست . او می گوید : « این وضعیت « نه جنگ و نه صلح » سالها ادامه پیدا کرده و همه را ذله کرده است . ما همه خسته شده ائیم ، قطعاً اگر جنگی رخ دهد ، تکلیف همه چیز مشخص می شود » به او می گویم شاید این فرآیند « مشخص شدن ِ تکلیف همه چیز » به قیمت جانش تمام شود ، که جواب می دهد اصلاً برایش مهم نیست .
« نائومی ماتسوئه » دختری ۲۳ ساله از اهالی توکیو ، یکی دیگر از این آدمهاست . از نوشته های وبلاگش پیداست به تازگی مورد بی وفایی نامزدش قرار گرفته و از هر چه جنس مذکر روی زمین است متنفر شده است . در نهایت هم قصد داشته با پریدن از روی یک پل ، خودکشی کند که ماجرای گنده گویی های رهبر جوان ِ کره ی شمالی پیش آمده و برنامه اش را به تعویق انداخته . اکنون او منتظر است بمب اتمی کره ی شمالی زحمت او را کم کند و در پایان نوشته هایش ابراز امیدواری کرده که نامزد بی وفایش هم در این ماجرا جزغاله شود .
اما جالب ترین دیدگاه ِ این قبیل آدمهای طرفدار جنگ ، شاید متعلق به « مو . چان . جی » مردی ۴۵ ساله و از اهالی پیونگ یانگ ، پایتخت کره شمالی باشد . او به همکار کره ی جنوبی ای خود در منطقه ی صنعتی کائه سونگ گفته : « شروع جنگ برای مردم کره ی شمالی بازی ِ دو سر برد است . یا امپریالیسم به سرکردگی آمریکا نابود می شود و ما می فهمیم تمام چیزهایی که اینهمه سال درباره ی حقانیت ِ بهشت ِ کمونیستی ِ مان گفته میشد واقعیت داشته ، که آن وقت آن را با دنیا به اشتراک می گذاریم و اصلاً به روی خودمان نمی آوریم که برای رسیدن به این پیروزی چقدر گرسنگی کشیدیم ؛ یا برعکس ، این حکومت ماست که نابود می شود و آنوقت مردم ما دیگر مجبور نیستند با شکمهای خالی ، در عکس هایی که از آنها به دنیا مخابره می شود ، قیافه ی احمق هایی که پیداست بشدت از قدرت دیکتاتورشان وحشت دارند ، به خود بگیرند »  

                   

صرف نظر از علاقه و دلایل خاص ِ عده ای به شروع جنگ ، امروز مردم زیادی در توکیو و سئول برای صلح شمع روشن کرده و دعا خواندند . من هم به آنها پیوستم و آرزو کردم هرگز ، در هیچ نقطه ای از دنیا ، جنگی اتفاق نیفتد .

نسیم  اعتمادنیا ، خبرنگار وبلاگ ِ از سرزمینهای جنوبی ، سئول ، کره جنوبی .