کسانی که نوشته های این وبلاگ رو دنبال می کنند ، می دونند که چند سال قبل ، استاد فرزانه ای نویسنده ی این وبلاگ رو تشویق کرد ، که حتی به قیمت صرفه جویی ماهانه ی مبلغی محدود ، دست کم سالی یک سفر خارج از کشور بره . و باز اونایی که نویسنده ی این وبلاگ رو می شناسند ، می دونند که آدمی اهل خودنمایی ، ریا ، حسادت ، فخر فروشی ، . . . نیست ( درواقع یه تیکه جواهر  ِ نایابه که توصیه می کنم اگه احیاناً اومد خواستگاریتون بی درنگ بهش جواب مثبت بدین :) غرض از پرداختن به این سفرها بیشتر برای اینه که اولاً قصه های ماجراجویی و هیجان ِ روبرو شدن با ناشناخته ها به محفل کوچیکمون گرما بده ( بعبارتی حرفی داشته باشیم که ارزش گفتنو داشته باشه ) ؛ دوماً معلوم بشه که رفتن به همچین سفرایی اونجورا هم که میگن کار شاقی نیست و وقتی امیرعلی تونست حتماً ما هم می تونیم ؛ و بالاخره سوماً اگه یه روز تصمیم گرفتیم اونو تجربه کنیم ، شاید این نوشته ها ، بعنوان یه دستورالعمل ابتدایی ، بدردمون بخوره .

 زمستون ۸۸ رفتم آلمان ، تابستون ۸۹ رفتم ترکیه ، پائیز ۹۰ رفتم ایتالیا و فرانسه ، و چون دیگه قاره ی سبز یه جورایی دلمو زده بود ! تصمیم گرفتم زمستون ۹۱ بیام اینطرف ، یعنی شرق آسیا .
چرا کوالالامپور و بالی ؟ گزینه های زیادی توی شرق آسیا روی میز بود ، مثل کشور ویتنام و خلیج هالونگ ِ رویایی ش ( یکی از عجایب هفتگانه ی طبیعی دنیا ) ، تایلند با جزیره های بکر و فوق العاده زیباش ، مالزی و در نهایت بالی . ویتنام به این دلیل انتخاب نشد ، چون تاپ استارش فقط خلیج هالونگ بود و همینطور از تجربه های توریست های دیگه میشد فهمید که هنوز به اونصورت « توریست پذیر » نشده ؛ یکی می گفت امکانات توریستیش اصلاً خوب نیست و مردمش بطرز ناراحت کننده ای مدام می خوان تیغت بزنن . علت ریجکت شدن تایلند رو هم همه می دونند ، وجود مهر ورود به این کشور توی پاسپورت یه پسر مجرد کافیه تا کلی از شانس های انتخاب یه همسر خوب رو در آینده از دست بده ، و البته فقط این نبود ، شما از لحظه ای که سوار هواپیمایی که عازم تایلنده میشین ، تا لحظه ای که بر می گردین ، بطرز ناخوشایندی خودتونو بین مردای شلوارک پوشی می بینید که با یه لبخند احمقانه روی صورت و یه ذره بزاق ِ حباب دار گوشه ی لب ، احساس می کنند دارن میرن فضا ، یعنی منظورم اینه که .... بیخیال . مالزی کشور تمیز و شیکیه ، اما به اندازه ی تایلند جای دیدنی نداره ، خب چه باید می کردیم ؟ کاری که کردیم این بود ، بالی رو هم آوردیم توی پکیجمون . حالا کفه ی مالزی و بالی ، کاملاً سنگین تر از کفه ی تایلند شده بود ، میشه گفت دیگه ارزششو داشت .
همسفر : یه اصل خیلی مهم هست که میگه ( تکرار می کنم ، خیلی مهم ) سفر خارج از کشور رو تنهایی نرو . همراهی یه دوست ِ همزبون ، جایی به دردت می خوره که فکرشو نمیکنی ( لطفاً ازم نخواین که مثال بزنم ) و توی شرایطی که همه ی دوستات متاهل شدن و یا جسارت خرج کردن یه مبلغ ِ تا حدودی قابل توجه رو ندارند ، پیدا کردن « محسن » واقعاً معجزه بود . همسفر من توی این برنامه اسمش محسنه ، از محسن بیشتر می شنویم .
هزینه های عمده : بیشتر بودجه ی شما بابت بلیط های رفت و برگشت با هواپیما و هزینه های اقامت توی هتل مصرف میشند . حتماً خبرهای افت ارزش ریال در مقابل ارزهای دیگه رو شنیدین ( یا حس کردین ) باید بگم این مسئله ، قیمت بلیط های هواپیماها رو هم متاثر کرده . بلیط رفت و برگشت تهران-کوالالامپور تقریباً دو برابر شده . ولی ما یه راه دیگه رو رفتیم ، اولاً بد نیست بدونید برای همچین سفری هواپیمایی ماهان و ایران ایر هنوز نسبت به خطوط هوایی خارجی به صرفه ترند . این دو شرکت برای جذب مسافر توی مسیرهای تایلند و مالزی ، به آژانس های طرف قراردادشون که تور برگزار می کنند ، بلیط های چارتر هشت روز و هفت شبه ارائه میدن ، ما یه همچین بلیطی خریدیم که ارزون تر از خرید سیستمی ِ بلیط همین شرکت ها بود . ( البته فقط بلیط رو ، می دونید که ، قانونی هست که میگه تا اونجایی که امکان داره سعی کن خودت واسه سفرت برنامه ریزی کنی ، یعنی یه کم ماجراجو باش و خودتو اسیر « تور » و برنامه هاش نکن ) بعد می موند قسمت دوم سفرمون ، رفت و برگشت از کوالالامپور به بالی ، نمی دونم از شرکت هواپیمایی « ایرآسیا » چیزی شنیدین یا نه ؟ یکی از خطوط هواپیمایی ارزون قیمت ِ معروف دنیا با شعار « now everyone can fly » ، اگه مدام سایت این شرکت رو چک کنید و یا صفحه ی فیس بوک و توئیترشون رو ، متوجه میشید راست میگن ، اونا به مناسبت های مختلف آفرهای استثنایی ارائه میدن که این آفرها برای پائین اومدن هزینه ها واقعاً مفید عمل میکنه ، من و محسن همچین بلیطهایی رو خریدیم . در نهایت می مونه رزرو هتل های مناسب با بودجه و کیفیت مورد انتظارتون ، یه مقدار حوصله برای جستجو توی سایت www.booking.com شما رو به نتایج شگفت انگیز می رسونه و مشکل آخرتون رو هم حل میکنه ، اونجا هم بعضی از هتل های خوب رو می تونید پیدا کنید که آفرهای واقعاً استثنایی میدن . باید اضافه کنم خرید بلیط و رزرو هتل ها رو باید اینترنتی و با کارت اعتباری بین المللی انجام بدین که متاسفانه ما اتباع ایران همچین کارتهایی رو از کانال های رسمی نمی تونیم داشته باشیم ؛ من از کارت ِ دوستم که توی مالزی زندگی میکنه استفاده کردم ، اما  یه شرکت هست توی تهران که در مقابل یه مقدار هزینه ، به اسم خودتون کارت اعتباری بین المللی از بانک های اروپا می گیره که دوستان می گفتن کاملاً جواب میده ، به نظرم این راه هم به صرفه است ، اگه دوست داشتین .
کوالالامپور و بالی چه جور جایی هستن ؟ : . . .

                                                                                                      ادامه دارد . . .