از سرزمینهای جنوبی

یه پسر خاله دارم که هر از گاهی بهم زنگ می زنه . بعد جالبه که تلفناش فقط ۳۰ ثانیه طول میکشه !!! ۳۰ ثانیه ی ناقابل . تو این ۳۰ ثانیه هم بدون اینکه منتظر جواب باشه ، یه سری کلمه رو پشت سر هم قطار می کنه : « به به ، بههههههه ، مخلصصصصصصم ، چه خبر دیگه ؟ خونواده خوبن ؟ خدا رو شکر ! چه خبر دیگه ؟ اوضاع خوبه ؟ شرکتتون سر جاشه ؟ چه خبر دیگه ؟ .  .  .  [ آخرشم میگه ] زنگ زدم فقط حالتو بپرسم امير جان ! امری نیست ؟ سلام برسون . مخلصصصصصصصصم ، خدا حافظ ، خدا حافظ » . . . تلفنش که تموم میشه ، انگار تو رو یه گوشه بهت زده رها کردن ، توی بدنت احساس کرختی شدیدی داری و کلافه زمزمه می کنی « اه . . . چه زود تموم شد . »